Ik heb vandaag meer onderbroeken gezien dan ooit te voren. Allerlei soorten kleurtjes, heel opvallend, er was geen ontwijken aan. En nee, ik bevond me niet in een lingeriewinkel, wel op school.
Het is een wederkerend fenomeen, het toezicht doen bij examens. Je moet je met iets bezighouden, ook al mag dat officieel niet, want anders word je al gillend gek. Ik heb al vanalles geprobeerd., maar vandaag kon ik er niet aan ontsnappen. Onderbroeken, boxers, afgezakte broeken... Op zich stoort het me niet, die mode om met de broek op half zeven rond te lopen. De mode ontstond toen ik zelf nog op de schoolbanken zat, al ging het toen vooral om oversize, waarbij het onderbroek occasioneel zichtbaar werd. Dat is nu anders. Waar je vroeger de string - mét vlindertje - van heel wat meisjes boven de low waist jeans zag piepen, gaat et nu vooral om jongens die hun broek laten zakken. En het gaat er zwaar strategisch aan toe.
Ze hebben drie dingen nodig: een laagzittende jeans, een riem en een flashy onderbroek, liefst met duidelijk zichtbare merchandising. Bjorn Börg, anyone? Vroeger waren die riemen trouwens uit den boze. Je zag bniks anders dan jongens die een godganse dag hun broek vast hielden omdat ze dreigde af te zakken. Nee, niet zomaar afzakken, maar los naar de enkels, zonder tussenstop bij de knieën. Onze huidige heren laten hun broek zakken tot nét op het rondste gedeelte van hun billen en klemmen de jeans daar vast met een ceintuur. Zedig genoeg om mee rond te lopen, want er valt geen spatje huid te bekennen, maar stoer genoeg om voldoende onderbroek te showen.
Nog steeds ontgaat me het nut. Want hoewel het misschien nog meevalt (ik zeg bewust niet 'mooi') als de jongens rechtstaan, wordt het pas echt beschamend wanneer ze gaan zitten. De broek glijdt dan onder de billen, en knal, voor je het goed en wel beseft heb je als toezichthoudende leerkracht zicht op een hele verzameling kleurrijk ingepakte konten. Bedekt, dat wel, maar verder wordt er weinig aan de verbeelding overgelaten. Twee ronden billen, strak verpakt, die brutaal uit die broek hangen.
Als ik les geef, sta ik overwegend vooraan, om tijdens een oefening die de leerlingen alleen moeten maken, af en toe eens kort te te lopen. Zo ontwijk ik de onderbroeken, meestal. Tijdens de examens loop je daarentegen constant te ijsberen, toezicht houden, heet dat, en dan kom je al wel eens iets tegen. Toegegeven, op die manier kan ik er wel mee om. Aangenaam is zo'n zicht niet, maar wat doe ik eraan?
Het wordt pas echt gevaarlijk als zo'n jongeheer met zijn gevaarlijk afhangende broek langs me heen loopt. Want nu kan ik me nog beheersen, maar ooit wordt die drang om die broek radicaal naar beneden te trekken te groot, en dan zullen de consequenties niet te overzien zijn...
